All saints have a past... All sinners have a future

Webdesign:

Eric Kusters

 
Super Rally 2016 Niet elke reis verloopt zoals je zou willen. De reis naar Spanje zeker niet. Het was koud, zo'n 10 graden en het regende behoorlijk. Het begon met een buitje waarvan we dachten dat het regenpak niet nodig zou zijn. Het leek een paar kilometer verderop wel mee te vallen. En we zijn tenslotte geen mietjes. Ron, voor de gelegenheid roadcaptain, vroeg het nog. 'Even stoppen voor het regenpak?' 'Nee, joh, gas erop.' Godverdomme dat hebben we geweten. Na een lange rit vonden we dan toch nog ergens een hotel. Met z'n vijven sopten we de lounge van het hotel binnen. Wat dan wel helpt om elke twijfel weg te nemen, is het dragen van o.a. een flanellen hemd. Leek best warm maar ik had er niet aan gedacht dat het ding als een spons zou werken als ie nat werd. En een spons was het. Het water zeek onder mijn jas vandaan en de eigenaresse van het hotel begon nog net niet te janken. Of ze een kamer voor ons had. Ja, die had ze. Of we onze kleding konden drogen in de droger van het hotel? Nee, dat kon niet want het industriële gevaarte zou onze kleding verschrompelen. Het apparaat was enkel geschikt voor de linnen was van het hotel. Of we dan gebruik mochten maken van de ketelruimte van het hotel? Yes! Een ketel van enkele meters in doorsnee en een meter of 5 lang ging als verwarming/droogelement voor onze kleding dienen. Op onze kamer gebruikte ik de föhn om de schoenen te drogen. Superding. Fikte na een paar uur nog steeds niet door en onze boots werden serieus droog. Na een lading afhaal pizza's te hebben verorbert en een armzalige hoeveelheid bier, er was niks meer te krijgen, gingen we pitten. Na een tamelijk bescheten nachtrust en een karig ontbijt pakten we onze spullen weer op de motor en reden vol goede moed weer de regen in, richting Spaanse grens. Uiteindelijk kwamen we na een best zware rit in Beziers aan en hebben ons daar in een Buffalo Grill te goed gedaan aan een lading bier en een lading vlees en kip. Dat bleek niet echt handig want ons volgende hotel werd door gebrek aan keuze zo'n Formule 1 geval. Maar dan wel een die dienst deed als doorgeefluik voor wiethandel en waarschijnlijk nog meer lucratieve transacties. Het aantal busjes dat daar af en aanreed, het soort volk dat er rondhing... het beloofde niet veel goeds voor de nachtrust. Wanneer je dan met één oog open in bed ligt, je maag opspeelt en je knoken pijn doen door de regen en kou is wel het laatste waar je op zit te wachten dat allerlei crapuul rondom onze motoren ronsspookt. Ik werd er in elk geval onrustig van en toen ik iemand midden in de nacht bij ons raam hoorde rondscharrelen, leek het me tijd om iets te zoeken waarmee ik er eens stevig op lois kon timmeren. De snuffelaar bleek echter een pechvogel die midden in de nacht was gestrand met motorpech. Ook hij was op weg naar de Super Rally in Spanje. Zijn versnellingspook was pleite en hij probeerde iets te McGyveren om die ochtend toch in Spanje te geraken. Maar goed, zoals gezegd was ook het avondmaal geen slimme keus. Slapen ging al niet en dan is focussen op je darmkanaal dat opstandig gaat worden een serieuze zorg. Vooral als door het aldaar aanwezige type 'tourist' geen rekening wordt gehouden met andermans behoeften. De plee's bleken zowat helemaal ondergescheten en de douche zou dan nog een alternatief kunnen zijn - je moet godverdomme toch wat - maar geloof me, ook daarin bevonden zich levensvormen die nog niet eerder ontdekt waren. 's Morgens om 10.00 uur besloot ik tot ieders verrassing het bijltje er bij neer te gooien. HDC Weert appte al vanuit Spanje of we winterkleding bij ons hadden. Het was verschrikkelijk koud daar! De vooruitzichten waren zwaar kut en ik had absoluut geen zin om daar 4 dagen op een rotsvlakte in de regen te bivakeren om vervolgens een dag voor onze (geheim gehouden) trouwdag thuis te komen en een dag later als een opgewarmd lijk voor de ambtenaar van de burgerlijke stand te verschijnen. Het zou ongetwijfeld meteen mijn sterfdag worden, mocht ik het in mijn hoofd halen om deze dag na 23 jaar samen zijn te verkloten. Dat ik een goede beslissing had genomen bleek snel genoeg. Dank zij Facebook kon ik het 'feest' daar in Spanje een beetje volgen. Weinig lachende gezichten en vooral een collectieve obsessie voor 'Buienradar'. Mijn reis naar huis in mijn uppie was fantastisch. Ook spannend. Ergens midden in Frankrijk brak mijn bagagedrager bijna af. Het was een eigen ontwerp maar gemaakt door een constructiebedrijf die erg hun best hadden gedaan de lasnaden zo netjes mogelijk te maken. Metaal niet ingeslepen en de lasnaden netjes strak geflext. Toen ik een broodje stond te eten en mijn motor even inspecteerde zag ik dat aan een kant de lasnaad helemaal doormidden was en aan de andere kant nog net vast hing. WTF nu gedaan? En je gelooft t niet maar toen ik me omdraaide keek ik recht in een van golfplaten opgetrokken loods waarin iemand stond te lassen. 'Ah qui, grande problem but ai fieks foor joew!' En voor € 12,50 kon ik mijn reis hervatten. Je moet er niet aan denken wat er had kunnen gebeuren als dat lompzware ding tegen iemand aan was geknald. Een paar uurtjes voor ik thuis zou aankomen moest ik noodgedwongen door regen en duisternis een hotel pakken waar alle lichten uit gingen door een stroomstoring op het moment dat ik de klink van de deur in mijn handen pakte. Op dat moment denk je heel even 'KUT, dat heb ik weer'. Het zou niet de eerste keer zijn dat je als biker ergens niet echt welkom bent maar het viel dus mee. Ik mocht binnen, kreeg een comfortabele familiekamer met een douche die toch even gedemonstreerd moest worden door de tamelijk bejaarde eigenaresse. Ze was er maar wat trots op en even was ik bang dat ze uit haar kleren zou gaan om me te laten zien hoe fijn haar douche wel niet was. Dat bleef me gelukkig bespaart. Na een geweldig uitgebreid ontbijt pakte ik mijn spullen weer op de motor (die veilig in de garage van de patron stond gestald) en reed op mijn gemak naar huis. Naar Nederland waar het die week en de volgende dagen 30 graden was.